Mag ik u even voorstellen aan mijn nieuwe kar(retje)?
Hij heet Audi Q2. 🙂
En hij is… quantumgrijs. Alleen dat woord klinkt al een beetje chic, toch?
Vanmiddag heb ik hem opgehaald. Nou ja, nieuw… hij is van 2019. Maar wat een auto!
En dan te bedenken dat dit mijn eerste auto is. Je zou je er bijna een beetje voor gaan schamen — zo’n luxe begin. Maar volgens mijn echtgenoot heb ik hem dubbel en dwars verdiend. Dus vooruit… dat geloof ik dan maar gewoon.
Uiteraard heb ik de auto zelf opgehaald en naar huis gereden. De allereerste keer alleen achter het stuur. Spannend, maar heerlijk! Niemand die meer op je vingers kijkt. Het voelde goed.
Eenmaal thuis kon ik het natuurlijk niet laten om hem van binnen helemaal schoon te maken. Van buiten hadden ze hem al netjes gepoetst, maar ik vind het toch fijn als alles écht fris en eigen voelt. Even doekje hier, stofzuiger daar… en ineens voelt het alsof hij al helemaal bij mij hoort.
Het is een gek idee hoor. Jarenlang was autorijden iets wat vooral bij anderen hoorde. En nu staat er ineens zo’n prachtige auto voor de deur. Een soort tastbaar bewijs dat er weer nieuwe hoofdstukken beginnen.
Ik denk dat ik morgen maar eens lekker een stukje ga rijden. Eerst rustig wat kilometers maken in de buurt, vertrouwen opbouwen, de auto leren kennen. En daarna… wie weet. Steeds een stukje verder.
Want zo voelt het nu een beetje:
de wereld ligt weer open. 🌍