Zondagmiddag zijn we er samen even op uit getrokken. Gewoon, spontaan de auto in. En ja… in míjn auto. Hahaha, het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk. En ik mocht rijden! Voor F. was het vast ook even wennen om ineens op de bijrijdersstoel te zitten. Hij is altijd degene die rijdt, dus de regie uit handen geven is waarschijnlijk net zo leerzaam als voor mij het stuur vasthouden.
Gelukkig helpt hij me geduldig met de fijne kneepjes van het inparkeren. In één week heb ik al zóveel geleerd. Niet alleen hoe het moet trouwens… maar hoe het níet moet bewaar ik voor een volgende blog 😉
We reden richting Ezumakeeg, waar we heerlijk even hebben staan kijken naar de watervogels. Het voorjaarszonnetje maakte alles nét een beetje mooier. Rust, ruimte en dat typische Friese licht — daar kan ik echt van genieten. Als afsluiter reden we door naar Lauwersoog. En alsof de middag nog niet mooi genoeg was, spotte ik daar ook nog een paar steenlopers. Echt zo’n klein cadeautje van de natuur.
Soms besef je ineens hoe mooi het leven kan zijn. Zo’n simpele middag samen, een beetje rijden, kijken, leren en genieten.
We sloten af met een lekker softijsje op ons bekende stekkie. Deze keer aten we het gezellig in de auto op, want aan de kust was het toch nog best fris.
Hieronder de foto’s van gistermiddag. Geniet je mee?
