Ik had deze week met alle liefde willen overslaan. Hij was niet leuk! Naast dat het heel erg druk was deze week met werk en ik zelf niet zo fit was was mijn grootste zorg onze hond Boris.
Dinsdagochtend trof ik hem ’s ochtends in zijn bench aan in het braaksel. Hij was duidelijk niet in orde en bleef de hele ochtend door spugen, zo zielig.
Omdat we een afspraak hadden ’s ochtends was hij even alleen in de kamer met banjer maar ook toen is hij ziek geweest. Toen de afspraak weg was hebben we hem opgepakt en de dierenarts gebeld. We mochten direct komen.
Wat hem nu precies mankeerde was niet helemaal duidelijk, waarschijnlijk een virus. Hij kreeg twee spuiten en al snel knapte hij ’s middags op. Pfff opgelucht, dacht ik.
Maar vandaag was het weer mis. Toen ik vanochtend de bench opende was het weer feest, alleen nu had ie gepoept. Dat doet ie nooit in de bench. Mijn man, die hem uitgelaten heeft, vertelde dat hij onderweg weer gespuugd had. En ook later vanochtend spuugde hij al het water wat hij gedronken had er weer uit.
Bah! Wat voel je je dan machteloos… het is nog steeds niet helemaal duidelijk wat hij nu heeft maar inmiddels is hij weer opgeknapt en eet, drinkt en speelt hij weer.
Maar even het weekend aankijken of het zo blijft.
