Banjer is hier al weer een week! Wat gaat het snel en wát een week! Pff er waren dagen bij dat het huilen me nader dan het lachen stond máár de aanhouder wint! Boris bleef maar blaffen tegen de pup en wat we ook deden, negeren, belonen, boos worden niks leek te helpen. Maar sinds vrijdag is er ineens een kentering en is het blaffen zo goed als voorbij!
Vrijdag zijn ze samen naar de dierenarts geweest. Nu Banjer nog zo klein is kan dat mooi saampjes in het fietsmandje. Even geen ontkomen aan voor Boris dus.
Beiden doen het goed en beiden hebben een prikje gekregen. Boris moet alleen wel een beetje afvallen. Hij is een beetje te dik.
Verder doet Banjer het heel goed. De eerste commando’s heeft ie al door, hier en zit, en zijn naam herkent ie volgens mij ook wel.
Een pup, boze Boris én werk was wel even te veel van het goede afgelopen week maar ik ben wel supertrots dat het ons gelukt is!
Gisterochtend ben ik even lekker alleen de hort op geweest en mocht manlief ‘babysitten’. En dan zie je hoe snel zo’n pup van zijn grote broer leert. Beiden lagen op de bank op de uitkijk te wachten tot ik weer thuiskwam. Zo schattig.
