Het was niet de eerste keer dat ik het mocht meemaken. Maar heel misschien was het wel de laatste keer: een zonsverduistering.
En wat blijft het toch een bijzonder spektakel. Zo mooi!
Ik ben altijd al gefascineerd geweest door natuurverschijnselen. Een maansverduistering, een zonsverduistering, vallende sterren, prachtige zonsondergangen… en natuurlijk zonsopkomsten. Al moet ik eerlijk bekennen dat ik die laatste beduidend minder vaak zie. Hahaha. 😉
Daar moet trouwens maar eens verandering in komen. Het ligt serieus in de planning om ergens de komende dagen of weken héél vroeg mijn bed uit te komen, mijn camera mee te nemen en de natuur in te trekken. Eens kijken of ik mezelf zover krijg wanneer die wekker daadwerkelijk afgaat…
Maar goed, ik dwaal af.
Misschien wel de laatste
Een volgende echt spectaculaire zonsverduistering hier ga ik waarschijnlijk niet meer meemaken. Tenminste, niet wanneer ik gewoon netjes in Nederland blijf. Natuurlijk kan ik ooit besluiten naar het buitenland af te reizen om er eentje te zien.
You never know…
Maar voor nu was er deze. En die was prachtig.
Misschien werd hij nog wel mooier doordat we hem samen beleefden. Allebei een eclipsbril op en kijken. Gewoon genieten van iets waar je zelf helemaal geen invloed op hebt en dat zich daar, hoog boven je hoofd, langzaam voltrekt.
Magisch op de dijk in Holwerd
We stonden met heel veel mensen op de dijk in Holwerd. Iedereen met hetzelfde doel: kijken naar de zon die langzaam achter de maan verdween.
En dan merk je ineens dat een zonsverduistering veel meer is dan alleen iets wat je ziet.
Het licht verandert. Het wordt schemerig. De natuur lijkt ineens stil te vallen. De temperatuur daalt en het wordt fris, bijna koud. Er steekt wind op. En terwijl je daar staat, besef je hoe bijzonder het eigenlijk is wat er gebeurt.
Even later begint de maan heel langzaam weer voor de zon vandaan te schuiven. Het licht komt terug en alles lijkt weer ‘normaal’.
Wat een gekke gewaarwording.
En dan dat licht…
Extra bijzonder vond ik dat de zonsverduistering vlak voor zonsondergang plaatsvond. Daardoor veranderde niet alleen de vorm van de zon voortdurend, maar ook het licht en de sfeer eromheen.
En voor iemand met een camera in de hand is dat natuurlijk helemaal genieten. 😉
Ik heb geprobeerd het verloop zo mooi mogelijk vast te leggen: van de eerste kleine hap uit de zon tot de steeds smallere sikkel en daarna het langzaam weer tevoorschijn komen van de zon.
Een herinnering aan een avond die ik niet snel zal vergeten.
Geniet je met me mee?
En je weet het hè: zie je een mooie foto die je graag aan de muur wilt hebben? Klik dan hier om een foto te bestellen! 📷☀️
Misschien moet ik nu toch maar eens serieus die wekker zetten voor die zonsopkomst… 😉
