Net als gisteren kon ik het vanmiddag niet laten: ik móest weer even naar De Houtwiel. Wat is dat toch een prachtig plekje, helemaal in het voorjaar. Alles komt tot leven, de lucht zit vol vogelgeluiden, en de zon laat het riet goudgeel oplichten. Ik kan daar echt geen genoeg van krijgen.
En vandaag werd mijn geduld beloond… eindelijk zag ik ‘m: de blauwborst! Wat een schitterend vogeltje! Met z’n felblauwe borst en die oranje accenten is het echt een pareltje om te zien. En wat is hij klein! Ik had hem me eigenlijk groter voorgesteld, maar dat maakt hem alleen maar aandoenlijker. En ja, ik heb hem ook kunnen fotograferen! Mijn dag kon niet meer stuk.
Naast de blauwborst waren de ganzen natuurlijk ook weer van de partij. Maar echt rustig waren ze niet – er was duidelijk onrust in de lucht. De kiekendieven waren actief, voortdurend jagend boven het veld. De ganzen hielden ze scherp in de gaten en lieten geregeld van zich horen. Dat maakt het allemaal extra levendig daar in het veld.
Wat is de natuur toch een feest, zeker in deze tijd van het jaar. Ik weet nu al dat ik binnenkort weer terugga. Wie weet wat ik dan weer zie…
