Mijn auto kon er echt niet meer onderuit. Na al die ritjes door de polder van de afgelopen weken was een wasbeurt geen overbodige luxe meer. De voorkant zag eruit als een complete muggenbegraafplaats. Ik vraag me af hoeveel insecten er hun laatste vlucht op mijn motorkap hebben gemaakt…
Omdat ik vanmiddag toch even naar Dokkum moest, besloot ik er meteen werk van te maken. Mijn eerste plan? Zelf wassen in een wasbox. Dat moest toch kunnen.
Dus daar stond ik. Hogedrukspuit erop, een flinke laag schuim, nog een programma waarvan ik eigenlijk niet eens meer weet wat het precies deed… Ik heb van alles geprobeerd. Maar die muggen? Die gaven geen krimp. Alsof ze zich met secondelijm aan de lak hadden vastgehecht.
Na een tijdje moest ik mijn nederlaag maar toegeven.
Dan toch maar naar de wasstraat.
En ja… dat had ik dus nog nooit gedaan. Geloof het of niet, maar mijn auto was nog nooit door een wasstraat geweest. Dus ik vond het stiekem best spannend. Rijd je wel ver genoeg door? Wanneer moet je remmen? Of juist niet? Wat als ik iets verkeerd doe?
Uiteindelijk viel het allemaal reuze mee. Sterker nog, ik vond het eigenlijk nog leuk ook. Terwijl de borstels hun werk deden en de auto langzaam door de wasstraat werd getrokken, zat ik met een grote glimlach achter het stuur. Wat een belevenis eigenlijk, zo’n eerste keer.
En het mooiste? De muggen hebben de strijd uiteindelijk toch verloren.
Mijn auto glimt weer alsof hij net uit de showroom komt. Dat zal waarschijnlijk niet lang zo blijven met mijn uitstapjes door de natuur, maar voor nu geniet ik er gewoon even van. Tot de volgende lichting muggen besluit mijn auto als landingsbaan te gebruiken…