Wat hebben we zondag een ontzettend leuke dag gehad!
’s Middags zijn we al vroeg vertrokken richting het Groningse Termunten. Ik had gelezen over een kijkwand waar je zeehonden kunt spotten. Als het water hoog staat, verzamelen ze zich daar langs de dijk en wachten ze rustig tot het weer eb wordt. Vanaf achter de kijkwand kun je ze bekijken zonder ze te storen, gewoon in hun natuurlijke leefomgeving.
Nou ja… dat klonk natuurlijk als iets voor mij. Camera mee en gáán. 😄
Alleen was het wel zo’n anderhalf uur rijden. En eerlijk gezegd had ik mijn verwachtingen bewust niet al te hoog gelegd. Ik ken mezelf inmiddels: zodra ik doelgericht ergens naartoe ga om een bepaald dier te fotograferen, heeft dat dier die dag meestal nét andere plannen. 😂
Dus ik dacht: we zien wel. Als er maar een paar liggen, is het ook leuk.
Die anderhalf uur rijden? Méér dan waard!
Bij aankomst in Termunten bleek het onverwacht druk. Een parkeerplek vinden was nog even een uitdaging, maar uiteindelijk lukte het. Vanaf daar was het nog maar een paar minuutjes lopen naar de kijkwand.
En toen…
Zeehonden!
Niet eentje.
Niet vijf.
Niet tien.
Maar echt héél veel. Volgens mij lagen er wel een stuk of honderd!
Wat was dát leuk.
Overal waar je keek lagen zeehonden. Lekker languit, tegen elkaar aan, half in het water of met zo’n heerlijk koppie omhoog. De één keek alsof hij zich afvroeg wat al die mensen daar in hemelsnaam stonden te doen, terwijl een ander zich werkelijk nergens iets van aantrok.
En die koppies! ❤️
Ik kon er echt geen genoeg van krijgen. Het ene moment lag er eentje heerlijk lui te soezen en even later stak er weer ergens een nieuwsgierig hoofd boven het water uit.
Je begrijpt natuurlijk wat er vervolgens gebeurde…
Klik.
Klikklikklik.
Klikklikklikklikklik.
Ruim 300 foto’s.
Ahum. 😂
Tja. Zet mij met een camera voor een groep zeehonden en dit krijg je dus.
En toen moest ik ze nog uitzoeken…
Thuis kwam natuurlijk het minder spectaculaire gedeelte: ruim 300 foto’s bekijken, vergelijken, weggooien, nóg een keer vergelijken…
“Deze is leuk.”
“Oeh, deze ook.”
“Ja maar kijk dan naar dat koppie!”
Het resultaat?
Ik heb er uiteindelijk 54 uitgekozen die ik hieronder met jullie wil delen. Niet slecht toch, van ruim 300 naar 54? Ik vind dat persoonlijk een enorme prestatie. 😂
En de zeehonden waren trouwens niet de enige dieren die zondag voor mijn lens verschenen. Ik heb nog veel meer foto’s gemaakt van andere dieren die we onderweg en tijdens onze dag tegenkwamen. Maar als ik die hier óók allemaal bij zet, zijn jullie morgen waarschijnlijk nog aan het scrollen. 😉
Dus die bewaren we nog even. De komende dagen maak ik daar een aparte blog over. Er komt dus nog meer!
Via Lauwersoog naar huis
Na al dat kijken, fotograferen en genieten zijn we richting huis gereden, maar niet voordat we de dag in Lauwersoog hadden afgesloten.
En hoe sluit je zo’n heerlijke dag nou beter af?
Met kibbeling, patat en een lekker ijsje natuurlijk. 😋
Even lekker zitten, napraten over alles wat we hadden gezien en natuurlijk af en toe alweer door de foto’s op de camera bladeren.
Een dag met een gouden randje. In alle opzichten. ❤️
Ik hoop dat jullie net zo genieten van de foto’s als ik toen ik daar achter die kijkwand stond.
Zie je tussen de foto’s een zeehondje waarvan je denkt: die wil ik aan de muur! — wat ik me bij sommige van die koppies levendig kan voorstellen 😉 — dan kun je natuurlijk een afdruk bij mij bestellen. Neem daarvoor even contact met me op en vermeld het fotonummer, dan weet ik precies welke je bedoelt.
En nu…
heel veel kijkplezier! 🦭📷❤️
